Vereniging van Oud-Employés der "Koninklijke/Shell"

banner 5 2 1200px rounded v2


Wil je graag heel oud worden, kom dan bij de “Koninklijke Shell” werken en leven!

Hoewel ik al vele jaren geleden de dienst bij Shell International Medical Services heb verlaten en sindsdien in het verre Zuid Afrika woon, kijk ik nog steeds uit naar het “Voeksnieuws”, hoewel dat tegenwoordig met soms vele maanden vertraging pas hier in de bus valt. Waarom, zult u zich afvragen? Zeker niet alleen vanwege de vele interessante artikelen die o.a. de getrouwe rubriekschrijvers daarin publiceren of de “ mededelingen van de Bestuurstafel waardoor wij ook op de hoogte gehouden over het Pensioenfonds! Maar wel en misschien vooral omdat het lezen hiervan ons herinnert aan de kostelijke jaren van ons leven die wij “bij Shell” hebben beleefd. Toentertijd, zoals kennelijk nu nog het geval blijkt te zijn, vonden wij niet alleen echte vrienden in deze gemeenschap, maar vaak ook “goede kennissen” die heel dichtbij het concept van vriendschap kwamen! Een soort langdurige en blijvende band tussen “Shell employees” blijkt ook steeds weer uit het Regionieuws en verhalen over het Vrijwilliger-Welzijnswerk.

Nu dan iets over de geponeerde stelling zoals geformuleerd in het opschrift van deze bijdrage uit de pen van een “oude” Oud-Employee der Koninklijke Shell gebaseerd op twee bladzijden onder Personalia in Voeksnieuws nr.9 sept. 2018.

De statistiek liegt er niet om. Van de 77 leden waarvan hier van hun overlijden met leedwezen kennis gegeven werd waren er maar liefst 25 ouder dan 90 jaar, met als gemiddelde leeftijd zelfs 93,6 jaar! Als percentage weergegeven betekent dit dat 32,5 % van die overledenen meer dan 90 jaar oud werden, waarvan 13 (52%) zelfs ouder dan 94 jaar. Zou dit niet de stelling rechtvaardigen, dat je, als je oud wilde worden, het best bij de Koninklijke Shell kon gaan werken? Hetgeen in die dagen vaak inhield dat je in een Shell gemeenschap leefde. Dit is ook voor ons vele jaren het geval geweest. Als ik ook op die bladzijde zou hebben gestaan zou ik onder die 52% vallen! De statistiek laat ook zien dat van die 77 overledenen zelfs nog 25 (32,5 %) ouder dan 85 maar jonger dan 90 jaar waren ! En dat ongeveer een derde (35 %) overleden voordat zij de 85 jaar leeftijd bereikten.

Dat ik nog niet op die bladzijde verscheen mag ik eigenlijk niet baseren op deze op statistieke bevindingen gegronde stelling! Het is natuurlijk niet bewezen dat werken voor en het leven bij Shell zo’n gezond leven was dat het gezond oud worden inhield! Maar dit alles maakt het toch wel heel waarschijnlijk? Dit verhaaltje verklaart misschien wel waarom ik, zoals waarschijnlijk vele andere Voeksleden, nadat ik het Voeksnieuws met veel genoegen en belangstelling gelezen heb, altijd zorgvuldig op de Personalia bladzijde kijk of er misschien iemand wiens naam ik mij herinner van uit mijn Shell tijd (1956 tot 1968) op staat. Dit is gedurende het laatste jaar inderdaad tweemaal gebeurd; eerst mijn oude “Baas” in Jakarta met wiens echtgenote mijn vrouw een vriendschapsband had ontwikkeld en later de echtgenote van mijn iets oudere collega en vriend in Pladju die destijds ook een vriendin van ons was. Zij is kort na haar 100ste verjaardag overleden, maar hierop is een vriendschapscontact met hun dochter gevolgd.

Hoewel ik toen ik in dienst kwam zeker niet uitgesproken “oud” wilde worden, ben ik er wel van overtuigd en dankbaar voor dat mijn tijd bij “Shell” vast wel heeft bijgedragen tot het door mij en de boven gerapporteerde medeleden te kunnen leven tot op een heel oude dag. Q.E.D.?

Onderstaand mail en bovenstaand artikel ontving de redactie van Voeksnieuws op 23 november jl. van dhr. J.T. Mets uit Kaapstad, Z A.

Na het lezen van het Voeksnieuws nr. 9 van september 2018, dat een paar dagen geleden pas hier in mijn bus kwam, besloot ik om, zoals ik wel eens eerder overwogen had maar niet uitgevoerd, eens te reageren op iets wat ik eerdere malen al wel opgemerkt had: de hoge leeftijd van overleden Voeksleden!

Ik kijk, na het Voeksnieuws met veel genoegen en belangstelling gelezen te hebben, al jaren zorgvuldig de mededeling over overleden leden door, voornamelijk om uit te vinden of daar misschien een overlijdens bericht in staat over collega’s, vrienden of bekenden uit de tijd dat ik bij Shell International Medical Services, toentertijd (1956-1968) althans in Den Haag nog BPM genoemd. Ik had al veel eerder opgemerkt dat vele overlijdens berichten heel wat oudere mensen betroffen, zeker wanneer je dit vergelijkt met gegevens uit de algemene gemeenschap voortkomend.

Nu ben ik er dan eindelijk toegekomen om een ietwat ludieke maar ernstig bedoelde bijdrage te schrijven, waarvan ik hoop dat u deze geschikt en aanvaardbaar voor publicatie zal bevinden. Ik vermoed dat er vele van mijn leeftijd genoten en “oud-employee” leden zijn die min of meer dezelfde gedachten hierover koesteren? Essentieel is het bedoeld om aan te geven wat Voeksnieuws voor ons betekend, zelfs voor mij en anderen die ver weg van de Hollandse Regio’s wonen, maar graag meeleven met wat er daar en in Nederland in het algemeen omgaat. De onzichtbare band die er tussen (ex) Shell employees c.q. Shell gemeenschap leden zeker bestaat speelt voor ons oudjes nog altijd een rol in ons leven.

Hoogachtend, Dr J T Mets