Vereniging van Oud-Employés der "Koninklijke/Shell"

Regio Twente

header2


Wandelen  van uit de Strand Lodge in het Woold bij Winterswijk onder leiding van Ursel en bijgestaan door een gids. 

Voor vele Voeks Twente leden iets geheel nieuws, althans zo dachten we. Bijna overal een pak sneeuw in het land dat kon zelfs de harde kern wel eens afschrikken. Tijdens onze  rit van Boekelo, binnendoor via Duitsland, dat is de kortste weg met nagenoeg geen verkeer, durfden we te stellen: misschien komen er wel 16-18 deelnemers. Dat zou heel fijn zijn voor Ursel. Bij aankomst in de Strand Lodge, troffen we daar Ursel en haar uppie.
Het was gewoon vol spanning klopt ons hart. Langzaam maar zeker kwamen ze binnen druppelen. Sommigen met de klacht dat de TomTom de Badweg niet direct kon vinden. Dat was wel extra  genieten van de schitterende omgeving. Ook de Strand Lodge, algemene indruk en ongekende gastvrijheid,  bracht de mensen al gauw de voldoening: wat is het mooi hier en dat beloofd wat!
Uiteindelijk resultaat 16 deelnemers. Ursel en allen blij.
Prompt om elf uur arriveerde de gids en kort daarna gingen we met zijn zeventienen op pad. Wat een geweldig ideen om een lokale gids mee te vragen. Hij heeft met veel verve over de geschiedenis van het gebied kunnen vertellen op een populair educatieve toon.
We hadden natuurlijk reeds door dat de Strand Lodge niet aan zee ligt maar aan het strand van het Winterswijkse natuur zwembad.

Dit is vrij uit zijn inleiding, nog in de Strand Lodge:
“Er werd in Winterswijk eerst gezwommen in de kolk bij de watermolen Den Helder omstreeks 1910.
In 1933 is het huidige zwembad aan de Badweg in gebruik genomen. In 1953 vond een verbouwing plaats, die buitenbad en paviljoen het huidige aanzicht hebben gegeven. In 1991 werd een glijbaan van 42 meter geplaatst daardoor liep het jaarlijkse bezoekers aantal op tot wel 45.000. Maar tijden veranderen, regelgeving verandert, mensen worden kritischer, zowel op gebied van comfort als veiligheid. Fondsen voor vernieuwingen waren er niet voldoende. Toen in juli 2001 het waterdoorzicht  niet meer voldoende bleek te zijn en er werd aangekondigd dat het zwembad zou worden gesloten. Gelukkig heeft toen een grote groep enthousiaste Winterwijkers het Comite Stichting Behoud Strandbad Winterswijk opgericht. In 2007 ging de gemeente accoord met de voorgestelde plannen om te vernieuwen en heropenen. In 2009 werd het startschot gegeven van de eerste fase. In totaal werden 4 fases met succes uitgevoerd. Het eind resultaat was fantastisch. NA BIJNA 10 JAAR BUITEN DIENST WERD HET IN MEI 2010 OPNIEUW GEOPEND.”
Ik denk dat we allen erg onder de indruk waren.

De uiteindelijke wandeling voerde ons door het gebied van de Slingerbeek, nadien genoemd “De Slinge” de grootste en waterrijkste beek van Winterswijk. We liepen over paden waar vroeger spoorlijnen liepen, o.a. van een spoor naar  Bocholt , we passeerden  een waterkom, welke diende voor het voedingswater voor de locomotieven van het spoor, en de fundamenten van een spoorbrug over de Slinge. Verder door de krakende sneeuw tot dat we in de verte een nieuw landhuis zagen, waar een ruiter bezig was een paard uiterst te vermoeien en we daarna verder liepen over paden van het landgoed ”den Schooten”. Op dat landgoed vindt een herinrichting plaats van de Boven Slinge, 
Ruim 7 hectare grond gebied wordt geschikt gemaakt om 12.000 m3 water vast te houden, tevens wordt de loop van de Slinge weer in zijn natuurlijke loop gebracht om te kunnen meanderen zoals vroeger en in de buurt van de den Helder molen wordt een extra vistrap geconstrueerd. Dit alles zorgt op zijn beurt weer voor een beter controleerbaar peil van de Slinge en de nabij stromende Oude IJssel, ten tijde van hoogwater.
We kwamen ook langs een nostalgische uitziende pleisterplaats, maar bij bestudering van de menukaart  bleek dat de prijsstelling niet redelijk was voor ons passanten en dat het gelimiteerde openingstijden hanteerd dusdanig  dat  je op het terras niet van de zon zou kunnen genieten. 
Jannie vertelde dat het in haar jonge jaren een uitspanning was waar “tout le monde” kwam om plezier te maken. De boten zijn er zomers nog steeds.
Uiteindelijk kwamen we bij een bleekerij (veld) waar slechts twee vierkant gemetselde schoorstenen van de fabriek nog stonden als een ietwat markant monument. Ja en toen zei de gids:  “hier over dit veld gaan we terug, met nog wel een paar slootjes, dat zal wel gaan, het is in ieder geval de kortste weg.” Dat klopte ook wel, in het begin nam  een ieder die slootjes met een zekere mate van behendigheid. Tot we bij een van de laatste kwamen. Veel breder dan al die voorgaande en ja...  er lag wel een plank, maar onder water en bijna niet te zien. De gids deed het voor, de meesten volgden, al of niet met een vreselijke linker modder poot omdat de plank op het einde steeds dieper lag. Sommigen waren zo wijs om rechts om keert te maken en er ietsje langer over te doen via o.a. een verharde weg weer bij de Strand Lodge terug te komen. Maar Jannie kon het niet langer aanzien en haalde hen, voor de laatste paar meter,  met haar auto op.
Allemaal genoten van een super wandeling.
De welkoms koffie hadden we gebruikt in ruimte op de eerste verdieping, waar Ursel ons bij aanvang vertelde dat het Bestuur in het vervolg de eerste koffie of thee op basis van  “gastvrijheid”  laat uitschenken. Bestuur hartelijk dank!
De Strandlodge doet o.a. ook kookworkshops in een helderwitte kookstudio, die op de begane grond is te vinden. Daar hebben we de lunch gebruikt, met z’n allen aan een hele lange witte tafel gezeten met witte stoelen. De kwaliteit  van de bestelde versnaperingen was boven verwachting. Ton Heitkamp sprak een welgemeend dankwoord uit dat met een massief applaus door allen ondersteund werd.

Perry heeft weer schitterende foto’s gemaakt en de redactie zal er beslist wel weer een paar selecteren.

Dit was een echte Voeks Twente dag : Veel zon, geen druppel of vlok neerslag en de ruimte om met elkaar te kunnen praten!

Jan Sizoo.